Toen Ann (51) voor het eerst in mijn praktijk kwam, was ze zichtbaar gefrustreerd. Ze zat midden in de perimenopauze. De opvliegers, vermoeidheid en slaapproblemen maakten haar leven al moeilijk genoeg, maar vooral het gevoel dat haar lichaam niet meer reageerde op haar inspanningen woog zwaar door. Ze had al verschillende pogingen ondernomen om gewicht te verliezen. Ze sloeg maaltijden over, at vaak een salade als lunch en probeerde zo weinig mogelijk tussendoortjes te nemen. Toch gebeurde er nauwelijks iets.   Waarom afvallen tijdens de perimenopauze vaak moeilijker wordt.  Tijdens de perimenopauze verandert er veel in het lichaam. De schommelende hormonen kunnen zorgen voor:

• meer vetopslag rond de buik
• verlies van spiermassa
• meer honger en cravings
• minder energie
• slechtere slaapkwaliteit
• een tragere vetverbranding

Veel vrouwen reageren hierop door zichzelf nóg meer te beperken. Ze eten minder, laten maaltijden weg of worden steeds strenger voor zichzelf.  Het gevolg?  Ze houden het niet vol, voelen zich schuldig wanneer ze eens “uit de bocht gaan” en komen terecht in een vicieuze cirkel van frustratie.  Van controle naar structuur.  Bij Ann kozen we bewust voor een andere aanpak. Geen streng dieet. Geen verboden voedingsmiddelen. Geen calorieën tellen. Wel een duidelijk plan met voldoende eiwitten, beweging en één(in weekend) tot twee (door de week) EQ3-vervangmaaltijden per dag.  Voor Ann betekende dit vooral rust.  Ze hoefde niet meer voortdurend na te denken over wat ze moest eten. Geen keuzestress. Geen twijfel over porties.

Ze wist exact wat haar EQ3 maaltijd bevat:✅ hoogwaardige eiwitten voor spierbehoud ✅ koolhydraten met een lage glycemische index ✅ 33% ADH vitaminen én mineralen ✅ slechts 200 à 250 kcal per maaltijd

Naast de voedingsbegeleiding volgden we haar traject op met regelmatige BIVA-metingen.  Daardoor konden we niet alleen naar het gewicht kijken, maar vooral naar wat er werkelijk veranderde in haar lichaam:

• behoud van spiermassa
• daling van de vetmassa
• verbetering van de lichaamssamenstelling
• evolutie van de celgezondheid

Dat gaf Ann iets wat ze al lang niet meer had gevoeld: (zelf)vertrouwen.  Want zelfs wanneer de weegschaal een paar weken nauwelijks bewoog, zagen we op de metingen dat haar vetmassa wel degelijk daalde.  Na enkele weken merkte Ann dat haar energie terugkwam.  Ze begon opnieuw meer te wandelen. Ze voelde zich sterker.  Haar kleding zat losser. En vooral: ze had niet langer het gevoel dat ze voortdurend moest vechten tegen haar lichaam.  Het gewichts-(of beter vet!)verlies kwam geleidelijk, maar het verschil in levenskwaliteit was veel groter dan het cijfer op de weegschaal.

Veel vrouwen in de perimenopauze falen niet omdat ze onvoldoende hun best doen.  Integendeel.  Vaak doen ze net té hard hun best.  Ze beperken zichzelf zoveel dat het op lange termijn niet meer haalbaar wordt.  Een gestructureerde aanpak met voldoende eiwitten, spierbehoud, begeleiding en haalbare EQ3 vervangmaaltijden kan dan een waardevol hulpmiddel zijn om opnieuw beweging te krijgen in een traject dat volledig vastgelopen lijkt.  Want soms is de sleutel niet nóg minder eten.  Soms is de sleutel een plan dat je eindelijk kunt volhouden.